Jestem po prostu sobą – szczęśliwym człowiekiem.
Od 2008 roku mam zaszczyt być żoną Huberta, a moją codzienność wypełnia życie z pięcioma córkami (ur. 2009, 2011, 2014, 2018 i 2021). Spędzam dużo czasu z rodziną, ale znajduję też przestrzeń tylko dla siebie. Dużo czytam, trochę biegam (plan poprawienia czasu półmaratonu ciągle aktualny), uczę się siebie, ludzi i życia – z radością i ciekawością każdego dnia.

Jestem absolwentką LXIV Liceum im. „Witkacego” w Warszawie oraz Międzywydziałowego Studium Biotechnologii SGGW. W ramach programu Socrates-Erasmus studiowałam przez kilka miesięcy na Wageningen University w Holandii. Spędziłam też kilka miesięcy w Stanach Zjednoczonych – nie były to podróże zawodowe, ale wpłynęły mocno na moje spojrzenie na świat.

Pochodzę z małej miejscowości, a w Warszawie mieszkam od 1996 roku – od czasu liceum.

Mam kilkanaście lat doświadczenia w pracy korporacyjnej, kilka lat prowadzenia edukacji domowej moich dwóch córek (jedna z nich obecnie realizuje liceum w ramach edukacji domowej, już samodzielnie) i ponad 44 lata doświadczenia w byciu sobą – z całą autentycznością i uważnością, jaką staram się wnosić w każdy dzień.

W 2018 roku coaching stał się moją główną drogą zawodową – i ogromną pasją.

Kocham życie – i ono naprawdę kocha mnie.